Hallo Marina en Gideon,

Ik ben gevoelig en open.
Mijn vriend is gesloten en rationeel.
Dat wisten we altijd al.
Maar het verschil wordt naar mate we langer bij elkaar zijn steeds groter.

Een voorbeeld:
Als ik verdrietig ben of me overweldigd voel, wil ik het hier graag over hebben.
Hij wordt dan stil. Zijn gezicht verstrakt.
Als ik het hier over heb zegt hij steeds:

“Ik weet niet wat je van me wilt.”

En dan voel ik me meteen te veel.

Wat kan ik doen zonder mezelf kleiner te maken?

Liefs,
Fleur

Lieve Fleur,

Veel mensen die “gesloten” lijken, zijn eigenlijk helemaal niet zo gesloten. als ze zelf denken
Veel vaker zijn deze ‘gesloten mensen’ vooral bang om het verkeerd te doen.

Ze denken:

– “Ik heb de juiste woorden niet.”
– “Straks maak ik het erger.”
– “Ik moet iets repareren.”

Maar jij wilt niet gerepareerd worden.
Je wilt verbonden worden.

Geef hem een rol. Niet een raadsel.
Zeg:

“Het enige dat ik nodig heb, is dat je bij me blijft terwijl ik dit voel.”

Voor zijn systeem is dat duidelijk.
Behapbaar.
Veilig.

Vraag hem hoe emoties voor hem voelen
Niet “wat voelt hij”.
Maar:

“Wat gebeurt er in jou als ik emotioneel word?”

Dat opent vaak deuren.

Bouw een ritueel rond emoties
Bijvoorbeeld:

– Jij deelt 2 minuten.
– Hij herhaalt één ding: “Ik hoor dat je….”
– En daarna knuffel.
– Geen oplossingen.

Dit werkt.
Groot of klein.

Fleur, je bent niet te veel.
Je bent voelend.
En jullie kunnen dit leren dansen.

Liefs,
Marina & Gideon