Hallo Marina en Gideon,
Ik ben gevoelig en open.
Mijn vriend is gesloten en rationeel.
Dat wisten we altijd al. Hij is zo opgegroeid en eigenlijk had ik er nooit zo’n last van. Eigenlijk dacht ik dat het na verloop van tijd wel anders zou worden.
Maar het verschil wordt naar mate we langer bij elkaar zijn steeds groter. Misschien ook omdat ik juist uit een gezin komen waar je alles mag vertellen en er ook echt naar je geluisterd wordt.
Een voorbeeld:
Als ik verdrietig ben omdat er op mijn werk iets gebeurt is wat me geraakt heeft, dan wil ik het hier graag over hebben.
Hij wordt dan stil en zegt echt helemaal niks. Zijn gezicht verstrakt.
Als ik het hier over heb zegt hij steeds:
“Ik weet niet wat je van me wilt.”
En dan voel ik me meteen te veel. Want: het is toch logisch dat je naar elkaar en elkaars verhalen luistert en hier op reageert?
Wat kan ik doen zonder mezelf kleiner te maken?
Liefs,
Fleur

Lieve Fleur,
Veel mensen die “gesloten” lijken, zijn eigenlijk helemaal niet zo gesloten. als ze zelf denken
Veel vaker zijn deze ‘gesloten mensen’ vooral bang om het verkeerd te doen.
Ze denken:
– “Ik heb de juiste woorden niet.”
– “Straks maak ik het nog erger.”
– “Ik moet iets fixen.”
Maar jij wilt niet gerepareerd worden.
Jij verlangt naar verbinding.
Geef hem een rol. Niet een raadsel.
Zeg:
“Het enige dat ik nodig heb, is dat je bij me blijft terwijl ik dit voel.”
Voor zijn systeem is dat duidelijk.
Behapbaar.
En hoogst waarschijnlijk ook veilig.
Vraag hem hoe emoties voor hem voelen
Niet “wat voel je nu”.
Maar:
“Wat gebeurt er in jouw hoofd als ik emotioneel word?”
Dat opent vaak deuren.
Bouw een ritueel rond emoties
Bijvoorbeeld:
– Jij deelt 2 minuten en vertelt van te voren dat je alleen een luisterend oor nodig hebt.
– Voor jouw partner is het simpel: hij herhaalt één ding van wat hij in die twee minuten gehoord heeft: “Ik hoor dat je….”
– En daarna knuffel
– Géén oplossingen (dat is voor veel partners een opluchting!)
Vaak werkt dit bovenstaande als je hier, vooraf en op een een rustig moment met elkaar over praat. Of stuur dit mailtje aan hem door, dat kan ook.
Je bent niet te veel. Ook niet voor jouw partner. Maar je kunt niet van iemand verwachten dat hij, zonder dit ooit geleerd te hebben, opeens wél woorden aan emoties kan geven. Of precies weet wat jij op een emotioneel moment nodig hebt en verwacht. Zónder dat jij dit aan hem vertelt.
Hoeveel je ook van elkaar houdt, gedachtenlezen kun je niet van je partner verwachten.
Liefs,
Marina & Gideon
* De naam Fleur is gefingeerd, de schrijfster van deze mail is hiervan op de hoogte.













