Hallo Marina en Gideon,
Ons jongste kind is zes maanden geleden het huis uit gegaan om aan de andere kant van het land bij een universiteit te gaan studeren. De oudste is inmiddels 2 jaar ‘het huis uit’. We hebben twintig jaar lang geleefd als een gezin van vier. Nu zijn wij met z’n tweeën, en ik ontdek dat ik niet meer weet wie “wij” zijn.
Mijn man lijkt er weinig moeite mee te hebben, hij heeft zijn werk, zijn hobby’s, zijn vrienden. Ik heb het gevoel dat ik mezelf kwijt ben geraakt in de rol van moeder, en dat ik nu niet weet wat ik met mezelf aan moet. Maar ook niet meer weet wat ik met mijn man en onze relatie aan moet. We zitten ’s avonds tegenover elkaar en ik denk: ken ik jou nog wel?
Yvonne
Lieve Yvonne,
Wat jij ervaart heeft zelfs een officiële naam: het empty nest syndrome. Je zult de term vast kennen. Maar we willen jouw emoties en overdenken liever niet terugbrengen tot een “syndroom”, alsof het een tijdelijke kwestie van aanpassing is. Wat jij beschrijft is een identiteitscrisis, en die verdient serieuze aandacht.
Twintig jaar lang was er voor jou een structuur, een reden om op te staan, een context voor jullie relatie. Jullie gezin gaf ritme, rollen en was de drijvende kracht als het ging om jullie dagelijks contact. Nu is die structuur weg, en wat overblijft is de vraag: wie zijn wij zonder dat?
Dat jouw man er minder moeite mee lijkt te hebben, is overigens niet per se een teken dat hij helemaal geen emoties over deze grote veranderingen heeft, het kan ook betekenen dat hij meer ankers buiten het gezin had, of dat hij zijn gevoel anders verwerkt (lees: misschien minder). Het is de moeite waard hem te vragen: “Hoe is dit voor jou?” Niet als aanwijzing dat hij te weinig voelt, maar uit echte nieuwsgierigheid.
Voor jou, los van hem: de leegte die je ervaart vraagt om meer dan alleen jullie relatie repareren. Ze vraagt om de vraag: wat wil ík? Niet als moeder, niet als partner, maar als persoon. Die vraag is misschien lang weggedrukt door de dagelijkse routine en je inzetten voor je man en kinderen. Nu is er ruimte. Dat voelt misschien ongemakkelijk, maar het is ook een kans die veel mensen nooit nemen omdat ze altijd te druk zijn.
En jullie samen: deze nieuwe levensfase is eigenlijk ook een tweede kans voor jullie samen en jullie relatie. Jullie kennen elkaar lang, maar het lijkt erop dat jullie elkaar een tijdje niet als primaire focus hebben gehad.
Nieuwsgierig worden naar de ander, en daar bedoelen we geen nieuwsgierigheid naar wat hij doet, maar nieuwsgierigheid naar wie hij nu is. Dat is een mooie eerste stap. Vraag je man dingen die je al jaren niet hebt gevraagd. Wat zijn dromen voor de toekomst zijn, wat hij mist, wat hij wil. En vertel hem hetzelfde over jezelf.
Jullie kennen elkaar misschien minder goed dan jullie denken. Dat is geen drama, wij zien dit als een uitnodiging.
🧡 Marina & Gideon
