Toch wat beteuterd staat Puber2 met de douchekop in zijn handen. Hij dacht m even op de juiste hoogte te plaatsen en toen was het al gebeurd: afgebroken.

Het lijkt er af en toe op of hij een spoor van vernielingen achter zich laat, in zijn rondgang door het huis. Afwassen? We weten bij voorbaat al dat dit minimaal een gebroken bord op gaat leveren. Of een kopje wat vanaf dat moment oorloos door het leven zal gaan.

Was ophangen? De knijper zal zeker het loodje leggen en zijn laatste uren in een vuilnisbak doorbrengen in plaats van trots rechtop aan de waslijn.

Gisteren heb ik mezelf maar eens hardop afgevraagd hoeveel fietsen een puberteit duurt. Want ondanks herhaalde beloften dat beide puberheren “echt, heus wel voorzichtig op hun fiets zijn” bleek ook deze keer weer een achterlichtje afgebroken. Mijn cynische opmerking “en de dader ligt op het kerkhof” was onbedoeld een lesje Nederlandse gezegden. Ook deze de boodschap tussen de regels ‘kan het niet klaar zijn met al deze afbraak’, blijkt niet echt over te komen.

Stofzuigen, tuin opruimen, tv verplaatsen, bank opzij zetten …

Het ligt allemaal aan dat verdraaide testosteron; meer kracht dan gevoel, geen overzicht of enig benul van effect. Kortom: puberteit!

Marina van der Wal is moeder van twee pubers die regelmatig stofzuigen, tuin opruimen, de tv verplaatsen of een bank opzij zetten. Samen met Jan Dijkgraaf schreef zij ‘Het Enige Echte Eerlijke Puberopvoedboek‘. Binnen een maand beleefde dit boek de derde druk. 

Meer informatie? www.marinavanderwal.nl
Facebook: https://www.facebook.com/marinavanderwal
Twitter: @marinavanderwal  |   @puberboek   |   @puberexpert

Deze column is eerder verschenen als column voor HD-media