Lieve Marina en Gideon,

Ik zit vast in iets wat zo klein lijkt, maar voor mij groot voelt.

Elke keer als ik iets aankaart, bijvoorbeeld iets dat me raakt of teleurstelt, zegt mijn partner:

“Je moet niet overal iets achter zoeken.”
Of:
“Je neemt alles veel te serieus.”

Ik weet dat hij het niet kwaad bedoelt.
Maar ik voel me dan zo… niet gezien.

Een voorbeeld:
Ik vertelde dat ik me afgewezen voelde toen hij niet reageerde op een berichtje dat ik stuurde tijdens een lastige dag op mijn werk.
Hij zei: “Ik was druk. Je moet niet alles persoonlijk nemen.”

En toen klapte ik dicht.

Hoe maak ik duidelijk dat ik behoefte heb aan erkenning zonder dat hij denkt dat ik drama maak?

Liefs,
Tara

Lieve Tara,

Wat jij beschrijft, is heel menselijk.
Jouw partner wil jou beschermen tegen “te veel voelen”.
Jij wil dat hij je serieus neemt in wat je voelt.

En daar botsen jullie, omdat jullie allebei ergens bang voor zijn:

– Hij is bang om het verkeerd te doen.
– Jij bent bang om onbelangrijk te zijn.

Vertel niet wat hij fout doet. Vertel wat jij probeert te bereiken.
Bijvoorbeeld:

“Als ik iets deel, wil ik mezelf openen. Niet jou aanvallen.”

Dat verandert zijn verdedigingssysteem.

Leer hem wat jij nodig hebt — letterlijk
Zeg:

“Als ik iets kwetsbaars vertel, reageer dan met: ‘Ik hoor je.’ Dat is genoeg.”

Dat is geen script.
Dat is een brug.

Vraag hem ook wat híj voelt als jij iets aankaart
Veel partners voelen:

– druk
– falen
– machteloosheid
– spanning

Geen irritatie. Geen afwijzing.

Als je dat weet, wordt alles zachter.

Geef erkenning aan zijn intentie
Zeg: “Ik weet dat je me niet wilt wegduwen.”

Dan komt er ruimte.

Tara, dit is geen drama.
Dit is behoefte aan verbinding.
En dat is iets heel moois.

Vanaf de keukentafel,
🧡 Marina & Gideon