Straf is niet leuk. Niet leuk om te geven en niet leuk om tekrijgen. Maar soms lijk je als ouders voor een voldongen feit te staan en moetje ingrijpen. Minka Jansen, orthopedagoog en zelf moeder én pleegmoeder, heeft haar acht succesfactoren van een strafvrije opvoeding op een rijtje gezet. Zónder ook maar één keer geitenwollerig te worden!
De titel van het boek, ‘Ik ben niet opgevoed’, was het antwoord van de jongste dochter van Minka op de vraag ‘vertel me eens in één zin hoe jij opgevoed bent’.
Als je ‘de acht punten van Minka’ leest is dit een logisch antwoord op deze vraag: Minka heeft het in haar boekeigenlijk helemaal niet over opvoeden maar naar kinderen kijken, zien wat hen beweegt, zorgen voor rust en duidelijk en als een rode draad het uitgangspunt: ‘kinderen zijn net volwassenen en volwassenen (soms) net kinderen’; als ouders is de leidraad ‘hoe wil ik graag bejegend worden?’ een prima uitgangspunt voor de opvoeding…
En ja, dan krijg je dus adviezen als ‘als je jezelf hoort praten, dan weet je zeker dat je niet overkomt bij je kinderen’ en een anderevalkuil: ‘preken of debatteren’. Met het eerste ontwikkelen kinderen zich tot passieve luisteraars die van binnen langzaam maar zeker tot een kookpunt komen, met debatteren gaat het niet om het gesprek maar draait het om een winnaar.
Nog een advies: laat kinderen de gevolgen van gedrag ervaren. Straffen is dan nergens voor nodig. Natuurlijk zorg je dat je kind niet in gevaar komt; met liefde en geduld kun je kinderen prima leren dat niet opruimen betekent dat je je speelgoed op een gegeven moment niet kunt vinden. En dat dan zonder ‘zie je wel, ik had het toch gezegd…’
OK, een laatste voorbeeld van de praktische adviezen van de auteur: Heb vertrouwen in je kind, geef ruimte om te groeien, ook al slaat de angst je soms om je hart en vraag je je met klamme handen af of je zoon of dochter ‘wel oud genoeg is om te…’ Geen enkele ouder zal heel veel moeite hebben om deze vraag zelf aan te vullen.
De acht basisprincipes zijn de leidraad om in deel twee van het boek iets meer op de verschillende leeftijden in te gaan. Een grote pre van dit boek zijn de hoofdstukken over bijvoorbeeld adoptie- en pleegkinderen; menig pleegouder zal een zucht van verlichting slaken als er eens een ‘gewoon’opvoedboek, optimistisch en oplossingsgericht van toon aangeschaft kan worden. Zonder problemen te willen bagatelliseren lukt het Minka Jansen om ook hier praktische handvatten te geven waarmee je zelf aan de slag kunt.[/vc_row]
