De overeenkomsten.

Mocht je, nu vandaag de verkiezingscampagnes officieel van start zijn gegaan, al last hebben van een soort van campagnemoeiheid, dan is dat niet zo gek: verkiezingscampagnes hebben verrassend veel overeenkomsten met het opvoeden van kinderen. Of het nu gaat om het beïnvloeden van beslissingen, jouw communicatievaardigheden of het creëren van een positieve sfeer. Je staat al jaren in standje ‘campagne’. 

Als ouders heb je een voordeel: je kunt nooit demissionair worden. Tegelijkertijd ben je dag in dag uit bezig met het verkopen van je plannen en het uitrollen van je beleid. Een soort van continurooster-verkiezingscampagne. En als er ergens gebruikgemaakt wordt van het demonstratierecht, dan is het wel bij jou thuis! Vervelend is het wel, voor die pubers: een ‘functie elders’ voor jou als opvoeder, die hoort niet bij de opties.

Jij for president!

De belangrijkste punten voor jouw verkiezingscampagne

Beïnvloeden van Beslissingen

We weten het allemaal en we laten ons ook iedere verkiezing weer verleiden: een verkiezingscampagne draait om het beïnvloeden van ons, als kiezers, om op een bepaalde kandidaat of partij te stemmen. Op dezelfde manier proberen we als ouders invloed uit te oefenen op de beslissingen en het gedrag van onze kinderen. Ok, misschien niet zo groots als de landelijke politiek maar wel in het klein en niet minder belangrijk. Gaat het de eerste maanden misschien alleen om het stil blijven liggen op commode tijdens het verschonen van een luier, later wordt het wel of niet die lepel spinazie tegen de muur mikken, wel of niet de hersens van een broertje of zusje in te timmeren met een houten blokje, wel of geen alcohol te drinken op hun dertiende of dat trekje van een vape, sigaret of joint te nemen. En dan heb ik die vervolgopleiding en noodzakelijke, bijbehorende cijfers bij het eindexamen nog niet eens genoemd!

Effectieve Communicatie

In zowel verkiezingscampagnes als bij het opvoeden van pubers is effectieve communicatie cruciaal. Van politici verwachten we dat ze hun boodschappen duidelijk en overtuigend overbrengen om kiezers te winnen. Daar kunnen jij en ik nog wat van leren: luisteren naar de zorgen van onze kinderen, vragen stellen en begrip tonen voor hun standpunten. Het is belangrijk om niet alleen te praten, maar ook om te luisteren. Al is het de vraag of we met het ‘goed luisteren’ een voorbeeld aan Den Haag moeten nemen. Misschien leren we daar vooral hoe het juist niet moet…

Het Creëren van een Positieve Sfeer

Van jou wordt natuurlijk niet verwacht dat je iedere dag met je handen zwaaiend in de lucht en stampende muziek op de achtergrond, het huis binnen stormt. Ze zien je al aankomen. Grote kans dat er dan aan jouw gezonde verstand getwijfeld wordt.  Al is het het proberen waard om uit te zoeken of je hier een ruzie over minder gamen en meer huiswerk maken mee kan beïnvloeden of zelfs voorkomen. 

De politieke mannenmakertjes op de achtergrond bedenken al deze luchtigheid natuurlijk niet voor niets; een positieve campagnesfeer trekt mensen eerder aan dan een kritische, uitgebluste sfeer. Politici proberen vaak optimistische en inspirerende boodschappen uit te dragen om jou en mij te verleiden voor die ene stem. En het schijnt te werken. Als wij dat nou ook eens gaan doen; iedere dag weer een grote glimlach naar je kind als hij of zij thuiskomt. En dan vooral nog even wachten met het klagen over de natte handdoeken die ‘s ochtends achtergelaten zijn op de badkamervloer. Die glimlach, die moet natuurlijk wel uit je hart komen: net zoals iedere kiezer hebben jouw kinderen ook een sterk afgestelde bullshitradar!

Geduld en Verdraagzaamheid

Als er iets is waar we als mensheid naar verlangen dan is dit het wel: geduld en verdraagzaamheid. Geduld in de zin van ruimte krijgen om te leren, fouten te maken en het opnieuw mogen proberen. 

‘Ik ben de teksten eens gaan lezen van de vreselijke muziek die mijn puber iedere dag heel hard draait. Ze zijn verbazend goed. In plaats van vragen of het zachter kan, hebben we hier nu gesprekken over. De muziek gaat automatisch zachter want anders verstaat ze me niet….’

Mooi voorbeeld van de verdraagzaamheid van deze vader: echte interesse en je oordelen en vooroordelen even laten voor wat ze zijn. 

Polarisatie kennen we uit de media. Leuk voor de kijkcijfers en de klicks maar voor de mensen die hier onderdeel van uitmaken is het vermoeiend en emotioneel onveilig. 

Vaak herkennen we niet dat we zelf ook polariseren, als het om onze kinderen gaat: bijvoorbeeld meteen met onze mening klaar staan zónder te vragen wat de achterliggende drijfveren van onze kinderen zijn. Bijvoorbeeld als ze een half uur later thuiskomen dan afgesproken. Misschien heeft jouw zoon wel de kat van de buurvrouw uit een boom gered!

Toekomstgericht 

Pubers hebben een lange termijn tot de volgende pauze; ze zijn veel meer gericht op het volgende feestje, een appberichtje of het afspraakje met die leuke jongen of dat leuke meisje. Aan ons de lastige taak om onze kinderen te overtuigen dat ons ‘beleid’ gericht is op de toekomst. Een goede en succesvolle toekomst. Juist voor hen. 

Waarden en normen horen ook in jouw verkiezingsprogramma thuis

Het klinkt nog steeds redelijk belegen, dat waarden en normen-gedoe. 

En toch… met elkaar zijn we verontwaardigd als mensen hele diepe zakken blijken te hebben en daar ook nog wat van ons belastinggeld in weten te proppen, we rekenen politici af op draaikonterij en eisen een transparantere samenleving. 

Volgens mijn bescheiden mening heb je het dan dus over die normen en over die waarden. 

De vraag voor jouw ‘verkiezingsprogramma’ is: welke waarden, normen en vaardigheden wil je je kinderen bijbrengen? Hoe kun je hen voorbereiden op de uitdagingen van de toekomst? 

De wekelijkse blogs op woensdag geven je hier een steuntje bij in de rug, bijvoorbeeld dit blog over het voordeel van het maken van een plan.

Het is zo gek nog niet: jij for president!

---